CHODESZ – NÓW KSIĘŻYCA

1. Miesiąc

2. Nów Księżyca

Znaczy to, że każdy nowy miesiąc zaczyna się od Nowiu Księżyca

Biblijny Kalendarz to kalendarz księżycowo – słoneczny czyli regulowany zarówno przez księżyc jak i słońce.

Ma generalnie 12 miesięcy ale co kilka lat trzeba dodać dodatkowy 13 miesiąc i to jest regulowane przez słońce Miesiące nie mają nazw z wyjątkiem pierwszego – Awiw i siódmego Etanim. Oba są miesiącami świątecznymi.

Tora nakazuje nam strzec miesiąca Awiw, V Mojż 16:1: tak mówi hebrajski oryginał a nie polskie tłumaczenie.

Słowo Awiw w dzisiejszym hebrajskim oznacza wiosnę a w starożytnym hebrajskim oznaczało czas w którym jęczmień był dojrzały do żniwa czyli był w stanie awiw.

Jeśli jęczmień w połowie 12 miesiąca nie rokuje bycia w stanie awiw w następnym miesiącu, to należy dodać dodatkowy 13 miesiąc!

W 1 miesiącu Nowego Roku, czyli w miesiącu Awiw w połowie tego miesiąca są Święta Paschy i Przaśników kiedy to w pierwszy Szabat tego święta należało złożyć w ofierze potrząsania dojrzały jęczmień.

Nie ma rozpoczęcia Nowego Roku bez jęczmienia w stanie awiw! W ten sposób regulowano długość roku zgodnie ze słońcem i Nowy Rok zaczynał się zawsze mniej więcej w tym samym czasie – na wiosnę.

Król Salomon miał sprawnie działający system podatkowy. Nad każdym z 12 plemion był ustanowiony nadzorca do pobierania podatków.

Było ich 12 i są oni imiennie nazwani.

Natomiast w razie 13 miesiąca był ustanowiony jeden nadzorca nad całym krajem, 1 Król 4:7-19.

Nie oddaje tego polskie tłumaczenie bo tłumacz nie rozumiał kalendarza biblijnego. Trzeba to doczytać po hebrajsku.

To jest Kalendarz Jehowy.

Żydzi zmienili Torę odnośnie kalendarza w IV wieku i wprowadzili kalendarz matematyczny ze względu na niemożność mieszkania w ziemi Izraela.

Dziś coraz więcej ludzi powraca do kalendarza który ustanowił Jehowa i według którego ustanowił swoje moedim- wyznaczone czasy